Nieuws berichten
|
|
 |
AFA, antifa, extreemrechts, Nederland, antiracisme, antifascisme, NNP, NNJ, NVU, Nieuwrechts, Nationale Alliantie, Bikker, Brigade M, de kazerne, Standrecht, Blood&Honour, Lonsdale, stormfront, Michiel Smit, Paul Peters, Constant Kusters, Janmaat, AFA Nederland
Download hier het zwartboek politieoptreden den haag
Of lees de versie zonder plaatjes hieronder
Inleiding
Op 5 juni 2004 kwamen zo'n 350 mensen naar Den Haag om te demonstreren tegen fascisme. Aanleiding hiervoor was het besluit van de gemeente Den Haag om de fascisten van de Nederlandse Volks Unie (NVU) door hun stad te laten demonstreren. De NVU is de langst bestaande neonazi-partij in Nederland. De partij hangt het nationaal-socialisme aan en vereert Adolf Hitler en Rudolf Hess.
De 350 antifascisten waren naar Den Haag gekomen, omdat ze het onacceptabel vonden dat de NVU de kans kreeg haar antisemitische en racistische gedachtengoed op straat te verkondigen. Onbegrijpelijk vonden zij het dat een neonazistische partij, uitgerekend één dag voor de herdenking van D-day, van Burgemeester Deetman zonder slag of stoot toestemming heeft gekregen hun verwerpelijke gedachtengoed te verspreiden. De NVU demonstraties in andere gemeentes vinden doorgaans plaats op afgelegen plaatsen zoals een industrieterrein. Tegenover de gemeente Den Haag heeft de NVU laten weten een gerechtelijke procedure te starten wanneer dit op 5 juni weer het geval zou zijn. Blijkbaar heeft deze intimidatie haar effect gehad op Burgemeester Deetman.
De 350 demonstranten kwamen naar Den Haag om hun afschuw van racisme, fascisme en antisemitisme te uiten. Een verantwoordelijkheid die Burgemeester Deetman uit de weg is gegaan. Hierdoor kon een internationaal gezelschap van ongeveer 60 fascisten een tocht van een uur door Den Haag lopen. De demonstratie had een sterk antisemitisch karakter. Het motto was “Tegen Amerikaanse agressiepolitiek, folter- en martelpraktijken”. Volgens de NVU leider Constant Kusters had de demonstratie het doel om de 'oorloghitsers' in de Verenigde Staten en hun opdrachtgevers ondubbelzinnig duidelijk te maken dat de agressieve oorlogspolitiek op actief verzet van de zijde van de NVU zal kunnen rekenen.
De NVU hangt de antisemitische samenzweringstheorie aan dat regeringen
wereldwijd achter de schermen beheerst worden door joden. In een toespraak gehouden tijdens de demonstratie werd D-day een zwarte dag uit de geschiedenis genoemd en als tekenend voorbeeld van Amerikaanse agressiepolitiek voorgesteld.
In deze tocht werd verschillende nationaal socialistische symboliek getoond. Van het Belgische Groen Rechts, onder leiding van Wolf Kussé, werd een vlag met een Keltisch kruis in beslag genomen.
De aanwezige politie liet veel ernstigere uitingen echter links liggen. Een antisemitisch bedoeld spandoek met de tekst "Zionistische onderdrukking bestrijden" was kennelijk geen probleem. Ook andere nazi-symbolen als de Wolfsangel, Triskels (hakenkruisen met drie poten), 88 (staat voor Heil Hitler), SS-doodskoppen en t-shirts van de verboden organisatie "Blood & Honour Deutschland" konden zonder problemen gedragen worden. De in beslag genomen vlag wapperde overigens ook al snel weer mee.
Een groep van 5 mensen in de NVU demonstratie droeg een t-shirt met daarop VNAB, een afkorting die staat voor Verenigd Nederlands Arisch Broederschap, een club neonazi's die recentelijk in hun woonomgeving racistische pamfletten verspreidden. Bovendien liepen 2 Duitse kameraden van de NVU speciaal voor deze gelegenheid in een Waffen SS gevechtsuniform.
Ondanks de door de gemeente vooraf vastgestelde tolerantiegrenzen, waarin staat dat de politie sowieso optreedt wanneer er sprake is van 'discriminatoire uitlatingen, -geschriften of - afbeeldingen', heeft de politie niet ingegrepen. De politie stelt dat de tolerantiegrenzen zijn 'op generlei wijze zijn overschreden'. Een bizarre conclusie, vindt AFA.
De 350 antifascisten kwamen deze dag op voor het recht om fascisme te bestrijden. Gezamenlijk hebben zij geprobeerd de route van de NVU demonstratie te blokkeren, om zo te voorkomen dat de fascistische demonstratie de stad in kon trekken. Door het politie optreden wat hierop volgde heeft de gemeente Den Haag ervoor gekozen verzet tegen racisme, antisemitisme en fascisme de kop in te drukken en fascisten vrij baan te geven hun verwerpelijke ideeën te verspreiden.
Met de houding die burgemeester Deetman heeft aangenomen op 5 juni, word het grondwettelijke recht om tegen fascisme en racisme te demonstreren uitgehold. Wanneer fascisten in georganiseerd verband het nationaal socialisme mogen verheerlijken en nazistische symbolen meedragen in een
demonstratie zonder dat er door de politie word ingegrepen legt de burgemeester de verantwoordelijk deze nazistische
uitwassen te bestrijden naast zich neer. Dat antifascisten deze taak van hem overnemen is een ontwikkeling die in deze context alleen maar valt toe te juichen.
Het recht om te demonstreren tegen fascisten is op vreselijke wijze geschonden. Daarvan getuigt dit document. In dit zwartboek wordt door middel van persoonlijke getuigenissen van demonstranten aangetoond dat de politie extreem gewelddadig heeft opgetreden, arrestanten heeft vernederd, seksueel heeft geïntimideerd en heeft onthouden van de juridische hulp waar zij recht op hadden.
De getuigenissen zijn zeer persoonlijk en daardoor indringend. De grote hoeveelheid van hetzelfde soort verklaringen zijn voor ons voldoende bewijs voor de volgende conclusies.
Uit privacy overwegingen zijn alle namen van de genoemde demonstranten gefingeerd.
Conclusies
De politie is onnodig hardhandig en gewelddadig te werk gegaan. (zie blz. 4 t/m 8)
De vordering tot verwijdering was niet hoorbaar. Daarnaast konden mensen zich niet verwijderen. Het bevel kon dus niet worden opgevolgd. Bovendien werd het mensen die zich uit eigen beweging wilden verwijderen onmogelijk gemaakt door de politie. (zie blz. 9 t/m 11)
De arrestanten zijn gedurende hun verblijf slecht behandeld. (zie blz. 15 t/m 22)
De in verzekering gestelden hebben niet de juridische bijstand gekregen waar zij recht op hadden. (zie blz. 23 en 27)
De politie heeft bezittingen van demonstranten en van AFA onzorgvuldig in beslag genomen waardoor zij nu kwijt zijn, of zijn vernietigd. (zie blz. 24 t/m 26)
Daarnaast heeft de gemeente Den Haag zich voorafgaand aan de demonstratie laten intimideren en chanteren door de NVU. Tijdens de NVU demonstratie heeft de gemeente verzaakt racistische, fascistische en anti semitische uitlatingen tegen te gaan. (zie inleiding)
Waar het mis ging...
Patrick: Meerdere politie agenten(es) hebben gebruik gemaakt van excessief geweld. Dit geweld vond op het Korte Voorhout plaats, enige minuten nadat een groep demonstranten met de geluidswagen door een politie linie probeerde te breken. De ‘charges’ werden uitgevoerd door een groep politieagenten in blauwe (regen-) jassen met het politielogo op de rechterschouder.
Verscheidene van deze politieagenten had ik niet veel eerder in burgerkleding rondt zien lopen, o.a. tijdens de eerste confrontatie. Het was vooral deze groep die excessief geweld gebruikte tegen demonstranten: meerdere agenten die inschopten op een demonstrant die op de grond lag, bewust met korte gummiknuppels op de hardst mogelijke wijze op hoofden van demonstranten slaan en het doorgaan met schoppen en slaan op demonstranten wanneer deze al ‘ingeklemd’ dan wel afgevoerd werden. Met name één agent ging zijn boekje volkomen te buiten. Deze bewuste agent heb ik herkend op een foto.
Het is de tweede, duidelijk zichtbare, persoon aan de linkerzijde in spijkerbroek en met handschoenen. Deze persoon was tijdens de tweede confrontatie demonstranten aan het intimideren, nadat er oogcontact was gemaakt met een demonstrant werd er gewezen met een vinger en maakte hij het ‘kom maar op’ handgebaar. Daarnaast sloeg en schopte hij iedere demonstrant die maar in zijn reikwijdte stond of lag.
Isa: Toen we probeerden door het cordon heen te gaan naar de fascistendemo toe, ben ik naast een andere vrouw op de grond geslagen door vier of vijf agenten met wapenstokken. De politie mikte vooral op hoofden en gezichten en sloegen erg hard . Ik slaagde erin overeind te komen, en hielp de vrouw naast me overeind, maar juist daarom werd ik weer neergeslagen. Ik kon weer op staan maar werd door een agent met mijn hoofd klemgehouden in zijn rechter arm tegen zijn zij en andere agenten mepten met de stok op mijn hoofd. Ik werd door een jongen losgetrokken en opzij gedraaid zodat ik uit het geweld kon stappen. Ik was duizelig en liep weg naar achteren.
Mariska: Op zaterdag 5 juni 2004 heb ik deel genomen aan het protest tegen de NVU demo, om mijn zorgen te uiten over fascisme, maar ik liep ook als EHBA (EHBO bij demonstraties) mee. De platte petten werden na enkele zeer heftige charges verwisseld met de ME. Ik zag dat bij alle charges mensen veel op het hoofd werden geraakt. De kracht achter het slaan (door politie) was enorm groot.
Mijn EHBA maatje zag ik aan de overkant van de Schouwburgstraat bij een ander slachtoffer zitten. Ik wilde naar hem toelopen om te kijken of hij nog hulp nodig had, maar op dat moment werd ik door de ME (BraTra) weggeduwd richting rest van de demonstranten. Ik heb nog geprobeerd duidelijk te maken dat ik als EHBO-er aanwezig was en dat ik mijn maatje wilden helpen, maar de ME belette mij om aan mijn burgerplicht (om mensen in nood te helpen) te voldoen.
Diverse malen werd ik in rustmomenten naar slachtoffers geleid, omdat ze een bloedneus hadden, of een klap op het hoofd hadden of elders pijn hadden, door klappen. Eén persoon kwam naar me toe en vertelde dat hij even buiten bewustzijn is geraakt na een klap op zijn hoofd. Ik heb hem geadviseerd om zo rustig mogelijk te blijven en bij verslechtering van zijn toestand onmiddellijk om professionele hulp te vragen. (achteraf bleek hij een behoorlijke hersenschudding opgelopen te hebben)
Edo: Op dit moment stonden wij volkomen ingesloten door de ME. Toen ik dit zag hield ik me daarvan afzijdig en ging naar een jongen met een enorme bloedneus om hem te helpen.
Nancy: Op de kruising zelf werd een korte toespraak gehouden. Er was toen ook ineens politie te paard. Na de toespraak liepen we naar rechts.Niets vermoedend, achter de groep aan. Er brak paniek uit onder de politie, die probeerde de demo tegen te houden.
Veel mensen hebben gezien wat er toen gebeurde, en dit zal ik in ieder geval niet zo snel vergeten. Niemand kon ergens meer heen, we waren allemaal omsingeld. Het groepje politie begon mensen met de vuist vol op in het gezicht te slaan en er werden ook karatetrappen uitgedeeld. Ik zag iemand die met zijn rug naar de ME toe stond en keihard op het hoofd en de schouders werd geslagen.
Pieter: Op het moment dat het uit de hand liep, waren er mensen die weg wilden van de demo. Deze werden echter door de ME die in de rug kwam terug geslagen naar de groep, alwaar iedereen dus is ingerekend! Ook toevallige voorbijgangers die stonden te kijken hebben klappen gehad.
Noor: Ik liep steeds verder naar achter door de menigte omdat ik geen zin had om klappen te krijgen. Uiteindelijk kon ik niet meer verder en werd ik ingesloten.
Ik zag een groepje mensen wegrennen omdat de politie achter ze aan zat.Een iemand struikelde, en ik dacht dat ze hem in de boeien gingen slaan, maar in plaats daarvan schopten en sloegen ze hem toen hij op de grond lag, vervolgens lieten ze hem daar gewoon liggen.
Er kwam een agent naar me toe, hij pakte me bij mijn pols en trok zo hard, dat ik op de grond viel. Hij liet me niet opstaan maar sleurde me gewoon over de grond. Ik zat onder de schaafwonden en mijn kleren kon ik zo weggooien,die waren helemaal kapot.
Anja: Toen de politie ons van voren tegenhield, zag ik opeens een jongen die erg was geslagen, zijn neus hield voor meer dan een half uur niet op met bloeden. Daarna werden we zonder enige waarschuwing van voor en achter ingesloten door de politie.
Spike: Ik ben zaterdag ook bij de AFA-demo geweest en ben totaal geweldloos gebleven, desondanks ben ik zonder reden erg vaak en hard op mijn rug geknuppeld in een poging om mijn vriendin en anderen tegen het knuppelgeweld te beschermen. (zie foto 1 en 2 (in het .zip bestand))
Nasser: Een minuut later kwam er een arrestatie team door de ME linie heen. Die stormde op de samba band af en sloegen iedereen die daar in de buurt stond.
Afro: Ik was niet van plan om me bezig houden met de politie en ik bleef dus op ongeveer 10 á 20 meter, van waar eerst de politielinie was, staan. Er kwamen drie mensen teruggelopen:
· Een jongen met bloedneus
· Een meisje met gebroken arm
· Een vrouw die onder de voet gelopen was
Toen ik de politie vroeg of ik richting het binnenhof mocht omdat ik niet meer wou demonstreren dreigden ze mij te slaan.
Kees: Tijdens de demo heb ik meerdere mensen gewond zien raken door ME-klappen naar het hoofd. Een jongen werd voor mijn ogen door twee ME’ers aangewezen en met twee knuppels tegelijkertijd op zijn hoofd gemept. Hij leek bewusteloos te gaan en ik heb hem nog een tijdje zien liggen op straat met twee gasten van het arrestatieteam op zijn rug.
Ayse: Er kwam een meisje naar mij toegelopen wiens arm in een nogal ongewone positie stond. Ze had er klappen op gekregen en had veel pijn. Ik heb haar meegenomen uit de demo en even verderop in een steeg op de grond laten zitten. Onderweg kwamen we nog een jongen tegen met een bebloed gezicht en in de steeg was al een vrouw die door een paard onder de voet gelopen was. Ik probeerde samen met ongeveer vijf anderen de gewonden zo goed mogelijk te helpen en op zoek te gaan naar de EHBA
Na een paar minuten kwam de ME de steeg in en zei dat we weg moesten gaan. Ik zei dat dat niet ging in verband met de gewonden, toen mochten we blijven zitten. Even daarna kwamen er een paar andere ME‘ers die zeiden dat we weg moesten gaan, dat wil zeggen de steeg uit weg van de demo . En weer een ander groepje die ons de demo terug in wilde knuppelen. Er ontstond een schermutseling en ons groepje spitste, afhankelijk van de ME’er waar je mee te maken kreeg. Ik werd de demo uitgebonjourd samen met de onder de voet gelopen vrouw en het meisje met de gebroken arm en wat anderen. De rest werd hardhandig terug de demo ingedreven.
Floor: Er werd even stilgestaan en iemand hield een korte toespraak waarna de demo rechtsaf sloeg. Ik zag dat er paniek uitbrak onder de politie die probeerde de demo tegen te houden.
Er werd nog verschillende malen geprobeerd door te breken wat uiteindelijk lukte. Er vielen hierbij behoorlijk wat klappen, vanuit mijn gezichtspunt enkel uitgedeeld door de politie. Enkele demonstranten werden hierbij hard op het hoofd en of in het gezicht geraakt. Ik zag dat de ME op ons afkwam die opgesteld stond achter de politie. De politie maakte voor hun plaats. Op dat moment stond ik vrij vooraan. Er werd opnieuw ingeslagen op de demo maar dit keer door de ME. Ik was verbijsterd door de felheid en agressiviteit waarmee dit gebeurde. Meer mensen werden op het hoofd en in het gezicht geraakt. Ik merkte dat er ook duidelijk op het hoofd werd gemikt.
Ik stond met mijn rug naar de ME toe. Ik werd diverse keren hard op mijn hoofd en schouders geslagen. Ik kon nergens heen dus ik probeerde mijn hoofd te beschermen. Dit lukte niet en ik voelde dat ik steeds harder en harder op mijn hoofd geslagen werd. Een moment later lag ik naast een boom op de stoep met diverse demonstranten om mij heen.
Rene: Een jongen met een bebloede neus kwam helemaal van de kaart langs mij lopen en ging tegen een muur zitten. Enkele demonstranten ontfermden zich over hem. Ik stond er nog geen 25 meter vanaf en ik zag dat de ME deze mensen terug gooide de demonstratie in, net als die jongen met zijn bebloede (en wellicht gebroken) neus. Terwijl duidelijk te zien was dat deze jongen medische hulp nodig had.
Niek: Op het moment dat we van onze route afweken werd de politie erg zenuwachtig. Terwijl wij op een geweldloze manier probeerden langs de politielinies te komen werd er hard op losgeslagen door de politie.
Juma: Ik was in het midden van de demonstratie. Het was een gemoedelijke sfeer. Er was muziek, gedans, gelach, leuzen. Ik was met nog wat mensen de kar aan het duwen. De kar fungeerde als platform voor de apparatuur en andere spullen en was een centraal punt van de demo. Toen we de andere route insloegen om de Nederlands Volks Unie op onze aanwezigheid attent te maken stuitte wij op een linie van agenten, zogenaamde platte petten. Veel van deze agenten oogden nerveus, je zou verwachten dat politie getraind is op deze situaties en dit daardoor kalm en rustig kunnen benaderen. Nervositeit en angst werkt niet goed op het vermogen van een agent situaties in context te plaatsen of te overzien. Gevolgen zijn overmatige agressie en `wild in het rond meppen`niet weten wanneer op te houden. Er kwam een man in het blauw aanrennen met een helm op en een schild. Hij leek totaal in paniek en rende op me af en begon me te meppen, ik weerde m´n gezicht af met mijn arm en riep weer dat ik de kar niet trok en dat ik vast zat. Deze man sloeg heel hard, het deed enorm veel pijn en om weg te komen heb ik me op de grond laten vallen. Ik probeerde weg te komen, waarbij andere agenten me met hun stokken op mijn rug sloegen. Ik rende naar achteren waarbij ik met m´n rechterarm mijn linkerarm ondersteunde. Die was helemaal dik en ik dacht dat er een bot scheef was gaan staan ofzo, het deed zo´n zeer. Ik viel op de grond. Ik werd naar een zijstraatje gebracht, waar een jongen tegen de muur zat die helemaal wit was en bibberde, het bloed stroomde uit zijn neus.
Robert: Nog steeds was er vanuit de politie geen communicatie naar de massa.
Floor: Plotseling zag ik een groepje politie, gekleed in spijkerbroek en blauwe soort legerjas met opdruk “politie”, door de ME linie heen glippen. Ik zag dat zij naar het samba dansende groepje vooraan liepen. Wat ik toen zag en meemaakte heeft mij ernstig en diep geschokt. Nog nooit eerder ben ik met zulk bruut geweld bedreigd geweest. Wetende dat je nergens heen kon. Ik zag dat dit groepje agenten met de vuist doelbewust mensen vol in het gezicht sloeg. Ik zag een ander karatetrappen uitdelen vol in het gezicht van wie er ook maar stond. Ik zag verschillende jonge vrouwen in elkaar geslagen worden. Er werd geschreeuwd en er brak paniek uit. Mensen probeerden bij de knokpartij te komen om er tussen in te komen. Ook ik kon niets anders doen dan het meisje, wat voor mij in elkaar geslagen werd, vastpakken en naar achteren trekken. Ik zag dat een agent haar hoofd onder zijn arm tegen zijn lijf aangeklemd had. Achter hem stonden twee agenten die volop op haar hoofd aan het slaan waren. Mijn verbijstering bereikte haar hoogtepunt toen ik de agenten zag lachen terwijl zij deze klappen uitdeelden. Meer mensen pakte het meisje vast en zo konden wij haar uit de greep trekken. Op een onbewaakt ogenblik sta ik oog in oog met zo`n agent en krijg ik een volle trap in mijn kruis. Paarden
Mariska: Ik zag hoe twee politiepaarden van achter de demo kwamen aangedraafd. Ik zag dat die paarden door de mensen heen werden gestuurd en dat één van de twee half over een spandoek sprong, waardoor het spandoek voor een deel werd weggetrokken en het paard bijna viel en mogelijk ook de dragers van het spandoek.
Op een bepaald moment ontstond er iets meer rust. Op dat moment werd ik door enkele demonstranten geleid naar een gewonde vrouw, om de hoek in de Schouwburgstraat. Zij was geraakt door een paard en had een enorme bloeduitstorting op haar been. Tevens gaf zij aan haar andere been ter hoogte van de knie te hebben verdraaid.
Nancy: Er kwamen een paar politiepaarden die dwars door de demonstranten heen gingen rennen. Ik zag dat er ook vele klappen waren uitgedeeld.
Romy: Een meisje probeerde een ander meisje op te tillen dat op de grond lag maar werd op haar rug geslagen. Het meisje dat op de grond lag wat kon nog net weg kon rollen voordat ze verpletterd dreigde te raken onder een steigerend paard.
Robert: Op het moment dat in de verte de NVU demonstratie voorbij trok liep de verontwaardiging op en ontstond er opnieuw geduw en getrek bij het politiekordon. Ik zag voor het eerst dat de wapenstok gebruikt werd en wat later stormden vier politieagenten te paard door de massa. Hierdoor ontstond enige paniek onder demonstranten, waarbij enkelen vielen. Bevel niet gehoord
Patrick: Het schijnt zo te zijn dat de politie op het Korte Voorhout ter hoogte van de Amerikaanse ambassade een bevel zou hebben gegeven, waarin de politie eist dat alle antifascistische demonstranten rechtsomkeert moeten maken. Dit bevel heb ik nooit gehoord.
Mocht dit bevel toch zijn gegeven dan is het nog maar de vraag of alle demonstranten hieraan tijdig konden voldoen: enige minuten nadat de demonstratie het Korte Voorhout was opgelopen was zij al omsingeld door politie en de Mobiele eenheid.
Mariska: Op een gegeven moment merkte ik dat we volledig waren ingesloten. Ik heb op geen enkel moment voorafgaand aan deze gemerkt dat de politie ook maar iets heeft geroepen. Laat staan dat ik heb meegekregen dat er iets zou zijn gevorderd.
Edo: Nadat er vanuit de organisatie geprobeerd was om te onderhandelen over verder in de stad te demonstreren op een rustige manier, werd er schijnbaar een vordering gedaan die niet te horen was omdat de spreker van de AFA nog aan het woord was, het was dus niet duidelijk dat het om een vordering ging omdat niemand het heeft verstaan.
Het ging trouwens over een politie bevel dat was dat je daar weg moest gaan, als je het politie bevel opvolgde en vroeg of je weg mocht werd je met bruut geweld terug in de groep gewerkt.
Nancy: Er was iemand die iets omriep vanaf de geluidswagen wat de situatie was, maar tegelijkertijd was de politie ook iets aan het omroepen. Dus je verstond er helemaal niets van. Ik begreep er helemaal niks meer van.
Anna: Ik ben beschuldigd van het niet opvolgen van een bevel, terwijl mij niets bevolen is.
Nasser: Toen verscheen er overal ME en werd het wat rustiger. De ME sloot ons in en je kon er niet meer in of uit. Op het moment dat de AFA de situatie aan het uitleggen was, klonk er wat geluid van de politie wat niemand kon verstaan omdat AFA bezig was met spreken.
Thomas: De vermeende vorderingen van de politie waren allen niet hoorbaar, wel heb ik de politie horen spreken door de herrie om me heen.
De ME’ers lieten mij er niet langs, ik heb toen nog gekeken of ik er ergens anders langs kon, en niet alleen ik maar iedereen niet, dit was nog voor de laatste onhoorbare vordering van de politie. De politie zegt gevorderd te hebben het terrein te verlaten, maar liet dus geen mensen weg.
Afro: Er volgde een politiebevel, maar doordat iemand van de AFA aan het spreken was begonnen mensen te joelen en de band te spelen zodat niemand het politiebevel heeft gehoord.
Kevin: De vordering om weg te gaan heb ik niet gehoord, dat we werden aangehouden wel. Weggaan was geen optie aangezien we ingesloten zaten.
Flower: Er werd ons bevolen ons te verwijderen. Door al het tumult, veroorzaakt door gretig om zich heen hakkende ME’ers, was dit bevel echter onhoorbaar. Niet dat het erg veel had uitgemaakt als we het bevel wel hadden gehoord, want ons verwijderen was inmiddels al helemaal niet meer mogelijk.
Romy: Dat bevel heb ik helemaal niet gehoord, niemand geloof ik. Volgens mij hebben ze helemaal niets omgeroepen, terwijl dat toch eerst drie keer hoort te worden omgeroepen.
Robert: Ik zag dat verschillende demonstranten teruggestuurd werden naar de hoofdgroep toen zij zich wilden verwijderen.
Floor: Op het moment dat de onderhandelingen tussen politie en AFA stopten zag en hoorde ik dat iemand via de geluidswagen omriep wat de situatie was. Toen deze uitleg nog maar net begonnen was hoorde ik dat de politie ook iets aan het omroepen was. Ik kon dit niet horen. Tijdens de omsingeling
Patrick: Op een gegeven moment waren alle demonstranten samen gedreven onder de luifel van het ministerie van Financiën. De Mobiele Eenheid sloeg toen meerdere malen zonder enige reden hardhandig in op de demonstranten. Diezelfde ME’ers drukten de reeds opeengepakte demonstranten nog verder op elkanders lip.
De hier boven beschreven en op foto afgebeelde agent scheen hier de orders uit te delen.
Mariska: Een klein groepje Arrestatie Eenheid (AE) stootte door de ME linie heen, begon richting demonstranten te slaan en te schoppen en trok vervolgens één demonstrant uit de groep naar achteren terug door de ME linie heen. Ik kon er met mijn hoofd niet bij dat ze op dergelijke agressieve wijze iedereen wilden gaan aanhouden, terwijl de groep al volledig was ingesloten en geen kant op kon. Ze hadden de mensen ook op rustige wijze uit de groep kunnen halen. Juist door het agressieve gedrag van de AE en ME gingen mensen zich beschermen tegen hun geweld. Vele mensen hebben nog behoorlijk ernstige klappen opgelopen tijdens deze absurde handelingen. Hierdoor heb ik nog diverse malen EHBO moeten toepassen op verwonde mensen.
Omdat ik als EHBA tussen de mensen stond en er nog steeds mensen waren die zo nu en dan behoorlijke klappen opvingen, leek het mij van groot belang dat ik pas als een van de laatste zou worden meegenomen. Dus ben ik wat naar achteren gaan staan, achter andere mensen, in de hoop dat de ME zou afzien van mij er tussenuit plukken. Op dat moment
braken ze door de groep heen, om alsnog bij mij uit te komen. Ik wilde ze nog duidelijk maken dat ik als EHBA pas als laatste zou gaan, maar dan wel zonder tegenwerking, maar daar had de ME geen boodschap aan.
Edo: Na een tijdje wachten werden we uit het niets (zonder aankondiging) bestormd door de ME en vielen er raken klappen. Nu stonden we in een nog kleiner kringetje omsingeld door de ME.
Nancy: Ik rende naar de muur toe en haakte in mensen in. Je voelde de spanning onder de mensen. Ikzelf stond helemaal te trillen van woede en ongeloof. Op een gegeven moment schrok ik me dood, de ME sloeg in vanaf de rechterkant. En ik stond aan de rechterkant (vanuit de groep gezien). Dus we werden allemaal helemaal tegen elkaar gedrukt. Ik zag in een oogflits ook nog een moeder en twee kinderen en een paar oudere mensen. Ik had het gevoel alsof ik helemaal plat werd gedrukt zo dicht tegen elkaar aan. We konden geen kant meer op we stonden helemaal op elkaar gepropt. De linie wilde ons blijkbaar nog dichter bij elkaar hebben. En sloegen weer op de groep in. Waardoor ik een klap op mijn longen kreeg omdat iemand me helemaal tegen de muur aandrukte. De ME deelde nog meer paar klappen uit. Iedereen stak zijn armen in de lucht en riep “geen geweld, geen geweld” en “hou op, hou op”. Waardoor er weer een paar klappen werden uitgedeeld. We hebben daar erg lang gestaan met zijn allen op een kluitje. Ik kreeg erg last van hoofdpijn en had honger.
Anja: Het was overduidelijk dat we niet verder tegen de muur aan konden, niemand kon weg, het was volkomen onduidelijk wat ze van ons wilden, er vielen harde klappen en er viel iemand op de grond. Daarna werden we een voor een opgepakt, maar ook dat was gericht op escalatie, niet degenen die rustig vooraan stonden werden opgepakt, maar degenen die achter stonden. Omdat dat lastiger is, werd preventief ingeslagen op iedereen die in de buurt stond.
Nasser: Toen stonden we met ze alle tegen een gebouw aan. Om de zoveel tijd kwam het arrestatieteam die meestal tot mijn verbazing met veel geweld mensen arresteerde.
Thomas: Hierna werd de groep in een hoek gedreven waarna er ME’ers uit het achterliggende gebouw zijn gekomen die mensen verder in de hoek hebben gedrukt waarbij enkele mensen knel kwamen te zitten.
Bram: Toen de demonstratie was ingesloten begonnen arrestatie-eenheden willekeurig mensen uit de groep te arresteren. Om ons hiertegen te wapenen gingen we ingehaakt staan. Op een gegeven moment kwam een AE iemand die links van mij was ingehaakt arresteren. Ik deed toen een aantal stappen naar voren om te zien wie dit zou zijn en wat ze zouden doen. Voor ik er erg in had kreeg ik een vuistslag op mijn rechteroog. Ik heb mij toen met onder anderen een blauw gezwollen oog en een bloedneus bij de EHBA gemeld.
Romy: Een jongen werd keihard in zijn kruis getrapt en met een stok in zijn buik geramd en spuugde slijm op. Ik hoorde een keihard geluid van een stok ergens op; ik keek in die richting en zag een meisje knock-out op de grond liggen.
Juma: Mijn onderarm was zwaar gekneusd en ik kreeg verband en een mitella. Ik kreeg zware pijnstillers. Toen ik weg kon ben ik terug gegaan naar de plek. De politie had hele grote stukken straat afgezet. De politie probeerde ook de pers weg te houden. Ze waren mensen één voor één aan het oppakken.Ik zag hoe ze mensen in hun knieën schopten die niet wilden
lopen. Nu is het een week later en ik heb nog steeds veel last van mijn arm. Werken gaat niet goed, want hij is helemaal beurs. Ik slaap ook slecht door de pijn. Politie bedankt...
Blue: We staan ingesloten door een stel ME’ers. Er werd om de beurt iemand met veel geweld uit onze groep getrapt en gearresteerd. Uiteindelijk ben ik vrijwillig meegegaan.
Robert: Ik zag en hoorde verschillende mensen aan de politie vragen of het wat minder gewelddadig kon. Agenten reageerden hier niet op en gingen op vergelijkbare manier door met het maken van arrestaties. Het leek er op alsof zij veel plezier beleefden aan deze manier van optreden.
Op een bepaald moment was ik aan de beurt en ik stak mijn handen min of meer omhoog om daarmee duidelijk te maken, dat ik me niet zou verzetten. Hoewel één agent hierdoor overtuigd werd niet te slaan en vroeg of ik meeliep, porde zijn collega me enkele malen met zijn wapenstok in mijn zij met de woorden: 'bek houden klootzak of ik schop je helemaal in elkaar' en 'als je niet meeloopt, breek ik je poten'.
Floor: Er gingen wat minuten voorbij terwijl wij daar bovenop elkander stonden. De linie dwong ons om nog verder op te schuiven wat simpelweg onmogelijk was. Toen bleek dat wij niet verder meer op konden schuiven ging de ME over tot geweld. Er werd wederom bloedhard geslagen op mensen die nergens heen konden, die niks deden of niks van plan waren. Er ging naar mijn gevoel totaal geen dreiging uit van de groep demonstranten. Terwijl ik probeer de klappen af te weren zie ik rechts van mij de moeder met twee kinderen staan. Zij heeft beide kinderen onder haar armen en probeert hun tegen het geweld te beschermen.
Ik stak mijn armen in de lucht net als de anderen om mij heen en riep: “geen geweld, geen geweld”. Plotseling werd ik door de ME’er recht tegenover mij met kracht in mijn maag gestoken met zijn wapenstok. Ik klapte dubbel van de pijn en was al mijn lucht kwijt. Ik viel op de grond en kreeg kotsneigingen van de klap. Ik kreeg geen lucht meer en hoestte slijm op. Ik voelde een scherpe pijn in mijn voet en werd over de grond door de linie heen getrokken. Mijn keel zat dicht met slijm en braaksel en ik kon geen adem halen. Een moment later word ik van alle kanten geschopt en geslagen. Ik voelde iemand mijn hand omdraaien, een ander legde zijn wapenstok op mijn achilleshiel en ging daar met vol gewicht op hangen. Ik raakte in paniek want ik kreeg nog steeds geen lucht. Mijn armen werden op mijn rug gedraaid en ik voelde dat ik geboeid werd. Iemand noemde mij een “kankerhond” en een ander zei ”We maken je hartstikke dood”. Ik kreeg een klap op mijn hoofd en raakte buiten bewustzijn. Arrestatiewijze
Xavier: Ik werd als een van de eerste mensen gearresteerd. Toen dat gebeurde werden mensen om mij heen erg hard geschopt door een bepaalde zeer agressieve agent en ook geslagen met knuppels, terwijl de demonstranten achteruit liepen. Hierbij sloeg de politie mijn bril van mijn hoofd.
Romy: De tie-ribs werden heel strak om mijn polsen gedaan. Ik heb de hele nacht nog rode striemen gehad. Robert: De eerste arrestaties die ik zag plaatsvinden werden gedaan door groepjes van twee agenten van aanhoudingseenheden met daarbij vier ME'ers. Ik zag dat daarbij zonder enige aanleiding (zonder dat er vanuit demonstranten geweld werd gebruikt) flinke klappen met de wapenstok, en ook schoppen en klappen werden uitgedeeld. Ik hoorde verschillende uitroepen van pijn en verontwaardiging.
Vervoer
Edo: We werden in een bus gepropt tot er echt niemand meer bij kon, zelfs in het gangpad stonden de mensen dicht op elkaar. Toen er werd geweigerd door te lopen omdat het bom vol zat werd er gedreigd een hond los te laten in het gangpad.
Mariska: In de bus werden we gefouilleerd en geboeid, er was een jongen die op zijn hoofd was geslagen, hij slingerde toen hij de bus in liep, hij kon niet gewoon lopen, ook toen hij zat bleef hij nauwelijks rechtop zitten, het was volkomen onverantwoord om hem in de bus te laten zitten.
Romy: Ik hoorde dat er in een andere bus mensen los in het gangpad stonden wat erg gevaarlijk is als je je niet kan vastpakken met een hard optrekkende en remmende bus. Ook hoorde ik dat iemand met handboeien aan binnen aan de bus was vastgemaakt; al helemaal gevaarlijk als er iets gebeurt!
Thomas: Op een gegeven moment werd er iemand naast mij gegooid die hevig hijgend, tranend en met slijm uit de mond onderhanden werd genomen door de politie. Hij werd gesommeerd op te staan, terwijl er drie mensen bovenop zijn benen liggen. Ook schreeuwden ze tegen hem dat hij normaal moest doen en niet zo overdrijven.
Esther: Ik heb gezien dat bovenstaande jongen op een ongelofelijke ruwe manier uit de bus getrokken werd en vervolgens in half bewuste toestand voor de bus lag, slijm zat op te hoesten en duidelijk in een zeer slechte staat verkeerde. Om hem heen waren drie agenten gehurkt, die de situatie totaal niet serieus namen, zelfs moesten lachen. Ik was op dat moment zelf geboeid, en drong aan bij mijn 'begeleiders' om deze jongen naar het ziekenhuis te sturen. Dit leek eerst niet te gebeuren, maar ongeveer 30 minuten later werd mij door een agent verteld dat hij toch naar een ambulance zou gaan.
Robert: Terwijl ik bij de arrestantenbus stond werd een nieuwe arrestant gebracht. Hij werd door vier of vijf agenten gedragen en op de grond gegooid, waarna verschillende agenten op hem gingen zitten en hij een knietje in zijn rug kreeg en tot tweemaal toe met zijn hoofd tegen het trottoir werd geslagen.
Ik werd geboeid de arrestantenbus ingebracht, waar ik met zo'n vijftien anderen in het gangpad werd gezet. Na mij werden nog enkele andere arrestanten erbij gepropt onder de dreiging dat we klappen kregen als we niet naar achteren doorschoven.
Op een gegeven moment werd een jongen de bus ingedragen die half op de trap lag en half naast de chauffeursstoel. Deze jongen kermde van de pijn en had hoorbare ademhalingsproblemen. Hij werd uitgemaakt voor aansteller en moest opstaan. Toen hij dit niet deed kreeg hij klappen in zijn rug. Verschillende mensen die al in de bus opgesloten zaten spraken agenten aan en vroegen om een dokter. Ook de chauffeur weigerde deze arrestant zo in zijn bus te krijgen, waarna deze jongen de bus uit getrokken werd. Aan zijn voeten waarbij hij met zijn hoofd van tree naar tree viel.
De bus vertrok naar het hoofdbureau. Dit ging met grote snelheid zonder te letten op de veiligheid van de geboeide arrestanten in het gangpad.
Floor: Vanaf dat moment heb ik moeite met de chronologische volgorde van wat mij overkwam. Ik herinner mij dat ik over de grond gesleept werd en dat iemand mij in mijn balzak kneep. Dit deed erg veel zeer en ik kon niets anders doen dan dit toelaten. Ik werd volledig in een houdgreep gehouden en er werd steeds harder in mijn balzak geknepen. Ik herinner mij dat iemand zei “sta op, sta op sukkel” en ik probeerde te zeggen dat ik geen lucht meer kreeg maar dit lukte niet. Ik herinner mij dat iemand zei “pak hem, bijt hem hartstikke kapot” en ik hoorde en voelde een hond in mijn gezicht blaffen. Ik voelde iemand mijn capuchon pakken en deze ronddraaien net zolang totdat deze strak om mijn nek zat. Ik werd hieraan over de grond gesleept en raakte meer in paniek. Ik herinner mij dat ik wakker werd op een metalen vloer en hoorde dat mensen om een dokter schreeuwden. Ik hoorde iemand zeggen dat ik het allemaal speelde en een ander zei: “Ik ga niet met hem rijden, die gaat hier hartstikke dood. Niet in mijn bus hoor je, niet in mijn bus”. Ik werd bij mijn voeten van een trap gesleept waardoor ik bij elke tree op mijn hoofd viel. Ik voelde dat ik weer op straat lag en dat iemand tegen mij zei “Dan ga je toch lekker hier dood kankerhond”.
Wat hierna gebeurt is weet ik niet. Ik zat opeens in een ambulance met allemaal piepende apparaatjes en raakte in paniek. Ik was aan het hyperventileren volgens het ambulancepersoneel en ik had klappen gehad. Ik kon met moeite vertellen wat er was gebeurd en de volgorde ben ik enigszins kwijt. Volgens de arts had ik geen letsel opgelopen maar moest ik wel heel voorzichtig zijn. Hij vertelde mij dat ik zo snel mogelijk naar mijn huisarts moest gaan en dat ik, als ik ga slapen, om het uur wakker gemaakt moest worden.
Ik was erg in de war en begreep maar weinig van dit verhaal en voordat ik het wist stond ik geboeid naast een agent buiten op straat. Ik werd in een bus gezet en naar een sporthal gebracht. Ik vroeg om een dokter maar kreeg die niet. Ik ben vervolgens met een flesje water en een banaan de hele dag en nacht vastgehouden en midden in de nacht op treinstation Den Haag HS afgezet.
Ik ben nu onder doktersbehandeling en die heeft naast verschillende kneuzingen en zwellingen een behoorlijke hersenschudding geconstateerd. Ik ben niet in staat om te werken en dat zal deze hele week wel zo blijven. De dokter acht de kans groot dat ik eind deze week naar het ziekenhuis moet voor een scan, nu maar hopen dat zover niet komt.
Eten en medicijnen
Robert: Het WC-bezoek was alleen na lang doorvragen mogelijk, drinkwater werd ondanks herhaaldelijk verzoek niet verstrekt. Ik zag en hoorde dat mededemonstranten klaagden over te strakke boeien, vroegen om een dokter, medicijnen, WC-bezoek, water. Reacties hierop waren vaker scheldpartijen dan serieus gehoor geven aan vragen.
Mark: In het begin konden mensen nog gewoon naar de WC. Na enige tijd waren er veel meer dan honderd arrestanten en er was maar één WC. Veel mensen plasten in kleine plastic flesjes, dit mocht eerst niet van de politie totdat mensen dan maar op de grond wilden plassen.
Isa: Na uren kregen we eindelijk water, maar veganistisch eten was er niet bij. Ik heb mijn medicijnen niet gekregen, ze zeiden dat ik ze zelf maar mee had moeten nemen.
Ed: Uiteindelijk kwam je in de gymzaal waar je ook weer in rijen van tien of meer aan elkaar werd vastgemaakt. Als je naar de WC moest, dan moest je het minimaal tien keer schreeuwen tot je uiteindelijk mee werd genomen en naar de WC mocht.
Spike: Toen ik eenmaal op het bureau arriveerde heb ik meteen om een dokter gevraagd, omdat ik dringend medicatie nodig had in verband met een medisch probleem, de reactie was iets in de trant van "komt straks wel". Nadat ik de gymzaal in ben gebracht heb ik verschillende agenten om een arts gevraagd en na een paar uur (en een flinke dosis frustratie (zie foto 3)) kreeg ik dan eindelijk een dokter te spreken, die mij een kalmeringsmiddel gaf en mij de volgende dag om 10.00 gelijk weer wilde zien. Dit is niet gebeurt omdat ik tegen 01.00 ben vrijgelaten.
Thomas: Nadat ik aangehouden was en met de bus naar de gymzaal waar de arrestanten geplaatst werden was gebracht heb ik daar negen uur met twee mensen aan één hand elk geboeid, met daar nog circa zeven mensen aan vastgemaakt vastgezeten.Die hele tijd heb ik niet kunnen rondlopen en ook werd er pas na uren aandringen rond 21:00 uur wat fruit rondgebracht, blijkbaar als avondeten.
NN040: Ik wil nog even kwijt dat ik gedurende de hele tijd dat ik in `bewaring` was niets te eten heb gehad. Het betreft hier de periode tussen 16:00 en 00:30.
Romy: Er moesten mensen heel nodig naar de wc maar de ME reageerde met een “ik ben niet met jou in discussie”. Mensen mochten niet of pas na een hele tijd naar de wc.
Niek: Tijdens mijn verblijf in mijn cel heb ik op Zaterdag en Zondag verschillende keren gevraagd om veganistisch eten. Er werd mij verteld dat dat er niet was. Verder moest ik niet zeuren. Omdat ik niet met het politieonderzoek meewerkte kon ik ook geen veganistisch eten verwachten. Toen heb ik gevraagd of ik fruit mocht eten. Dat was er volgens de bewaarder wel, maar ik kon dat niet krijgen. Uiteindelijk heb ik zondagmiddag, bijna 24 uur na mijn arrestatie, voor het eerst iets te eten gekregen.
Seksuele mishandeling
Noor: Ik vroeg of ik naar de wc mocht, niemand gaf antwoord. Even later werd ik door een agent meegenomen, niet naar de wc, maar ergens anders heen, ik weet niet wat voor kamer het was. De agent trok mijn shirt uit en greep in mijn b.h., ik voelde een scherpe pijn toen hij heel hard in mijn borst kneep. Ook kneep hij in mijn bil, en riep dat ik me niet aan moest stellen, dat ik alleen maar verlangde naar meer. Hij noemde me een 'anarchisten teef' en stuurde me terug de zaal in. Ik zag dat dezelfde agent weer een meisje meenam en was bang dat haar hetzelfde zou overkomen, maar ik heb het nooit geweten. Thuis ontdekte in een grote beurse plek op mijn borst, en een hoop schaafwonden in mijn rechterzij. Dit heb ik dus allemaal te danken aan de politie, die ik alleen maar zo veel mogelijk gehoorzaamde.
In de boeien
Anna: Ik heb vier uur lang in de handboeien gezeten. Dat vind ik onnodig lang. Toen ik in gevangenschap even naar de wc was geweest deed de agent die me daarna boeide mijn rechter handboei te strak. Hij weigerde deze op mijn verzoek wat losser te doen.
Mark: Op het bureau heb ik zo’n zeven uur geboeid in de gymzaal gezeten. Op dat moment wist de politie waar mijn bril was, maar ze wilden deze niet aan mij terug geven.
Isa: Eenmaal in de gymzaal, rond half vijf, werden mijn plastic handboeien vervangen door ijzeren, die erg strak werden aangetrokken.
Nancy: Mijn handboeiendingen werden los gemaakt en ik had helemaal striemen en paarse handen.
Niek: Toen ik samen met anderen in een grote bus naar het hoofdbureau werd gebracht, werd ik uiteindelijk in een gymzaal neergezet. Daar moest ik op een lage houten bank plaatsnemen en werd ik met een handboei aan de persoon naast mij vastgeketend. Op deze wijze waren alle mensen in rijen aan elkaar vastgemaakt. 'Wat gebeurt er wanneer hier brand uitbreekt?' dacht ik op dat moment.
Denigrerende opmerkingen
Robert: Op het bureau heb ik mijn identiteit gegeven. Dit was voor de politie aanleiding om mijn collega demonstranten die anoniem wensten te blijven uit te schelden en te beledigen. Toen ik daar wat van zei werd ook ik uitgescholden: 'vuile kanker linksen'.
Mark: Terwijl wij in deze kooi zaten maakten de politie constant vernederende opmerkingen zoals: “deze veganisten eten toch niets”, “Daar zit knudde” en toen een groepje mensen weg werd geleid: “nu gaan we naar de gaskamers”. Patrick: Ingesloten door dranghekken op de binnenplaats van het hoofdbureau van Politie kon ik de volgende zinnen nog opvatten van een gesprek tussen verschillende ME’ers. Een iets wat gezette ME’ster van halverwege de twintig met sproetjes komt uit het gebouw waar alle demonstranten worden gefotografeerd gelopen onder het roepen van “even wat frisse lucht het is niet te harden daar binnen”. Later zegt deze ‘dame’ tegen een collega: “Deze figuren horen niet thuis in een sociale samenleving”.
Isa: Mensen werden per twee of per vier met de lift naar boven gebracht, ze zeiden dat we naar de badkamer zouden gaan, maar niemand kwam terug. Later werd zelfs gemeld dat we naar de gaskamers zouden gaan, en jawel, toen ik eenmaal boven was werd ik bespoten met lavendel toiletverfrisser!
Nancy: Achter mij stond een man met een pruik op. De politieagent die mij begeleidde zat hem helemaal belachelijk te maken. Over dat hij eruit zag als een travestiet. Of hoe ze nou een foto hadden gemaakt, met of zonder pruik. En of een panty nou lekker zat.
Romy: Op de binnenplaats van het politiebureau werden we vervelend behandeld. Opmerken als “mogen we ze slaan?”
Nog een tijdje in een halletje gezeten bij ME’ers die vernederend praatten. “het maakt niet uit dat het zo laat is, ze hebben allemaal toch geen werk of iets om zich aan vast te houden ha ha ha”.
Ik hoorde dat er tegen een paar mensen werd gezegd “Zo, op naar de gaskamers!” Boven moesten we onze schoenen en sokken uit moesten doen. Daar werd heel kinderachtig met een lavendel bus over ons heen gespoten “Ze stinken ha ha ha!”
Mariska: Op de gang hoorde ik een ME’er trots tegen een andere ME’er vertellen hoe anderen er lekker op los hebben kunnen beuken.
Anna: Toen ik de arrestantenbus in moest gaan, ben ik denigrerend toegesproken door de agent die me daar ontving. Hij vond het nodig om tegen me te zeggen 'ga je voortaan eerst douchen voor je gaat demonstreren'.
Kevin: Een mannetje, klein blond snorretje met strak achterover gekamd haar, noemde mij zijn "speciale vriendje" en hij hoopte, nadat ik in de boeien zat, dat ik me ging verzetten bij verdere afhandeling.
Rene: ME'ers stonden grappen te maken over de “linkse honden". Eentje heeft een demonstratie gegeven van hoe hij zo'n linkse smeerpijp in elkaar had gerost.
De ME'ers zagen het meer als een middagje mensen in elkaar slaan dan in plaats van juist rechtvaardig bezig te gaan.
Kooi
Mark: Nadat ik werd opgehouden werd ik met een groep van ruim vijftig mensen opgesloten in een kooi in een ondergrondse parkeergarage. Hier lagen plassen water op de grond, en de vloer was erg koud om op te liggen en zitten. Mensen vroegen meerdere keren om dekens en eten, dit kregen wij niet.
Isa: Ik werd naar de autogarage/kelder gebracht. Daar waren al zo’n twintig mensen, en later ongeveer vijftig. Er lagen plassen water op de betonnen vloer, het tochtte en was ijskoud. We hadden niets om op te zitten of ons in te wikkelen. We mochten niet roken. Er werden steeds gemene opmerkingen gemaakt door het dienstdoende blauw, onder andere over veganisme, dat we niet in een hotel zaten, dat we zeurpieten waren. Er werd steeds met de knuppel gedreigd.
Thomas: Toen we rond half twee verplaatst werden, werden we met circa veertig mensen naar de parkeergarage gebracht van het bureau waar we vastgehouden werden. Hier werden we in een ruimte gestopt in de parkeergarage waar het vol lag met plassen water terwijl het ‘s nachts verschrikkelijk koud was. Dit zonder ook maar iets om op te liggen.
Advocaat
Blue: Nadat ik me helemaal uit moest kleden en drie diepe kniebuigingen moest maken werd ik naar mijn cel gebracht. Ik vroeg of ik mijn advocaat mocht bellen. Dat mocht niet want ze hadden geen tijd.
Niek: Tijdens mijn verblijf in de cel heb ik heb verschillende keren gevraagd of ik contact kon opnemen met mijn advocaat. Dit werd mij niet toegestaan. Eerst werd mij verteld dat ik mij naam moest opgeven voordat ik om een advocaat kon vragen. Daarna werd met verteld dat ik moest wachten tot er een piketadvocaat voor mij beschikbaar was. Toen ik op zondag 6 juni voor de tweede keer uit mijn cel werd gehaald voor een verhoor heb ik dat geweigerd. Ik wilde eerst mijn advocaat spreken. Er werd toen geprobeerd om het verhoor in mijn cel af te nemen. Ik heb dit geweigerd en gezegd dat ik best mee wilde werken aan mijn verhoor, maar niet voordat ik mijn advocaat had gesproken. Toen mocht ik eindelijk contact met haar opnemen.
Patrick: Tijdens mijn gevangenschap ben ik niet voorgeleid aan een (hulp-) officier van justitie noch heb ik gesproken met een advocaat.
Overig
Robert: Het verhoor wat mij werd beloofd, waar ik mijn kant van het verhaal zou kunnen doen heeft nooit plaatsgevonden. Ik heb een schikkingsvoorstel van 100,- euro gekregen en ben vrijgelaten.
Mark: Na zeven uur in de gymzaal kreeg ik een papier dat ik werd opgehouden voor identificatie. De politie wilde niet vertellen of ik ook een boete had gekregen of niet. Ik kreeg ook nog een geel papier wat ik zonder bril niet kon lezen, en dit werd mij na zeer korte tijd weer afgenomen.
Ook een formulier wat de politie schreef heb ik niet kunnen lezen. Ik heb minstens tien keer om mijn bril gevraagd, en de politie wist in welke tas deze zich bevond.
Blue: Ik ben minderjarig. Om 23.30 uur werd ik vrijgelaten. Ik had opgehaald moeten worden door mijn ouders maar zij waren niet ingelicht.
Niek: In mijn cel brandde een fel licht en stond een radio aan. Toen ik 's nachts wilde slapen heb ik gevraagd of het licht en de radio uit kon. Volgens de gevangenbewaarder was dat niet mogelijk. Ik vertelde hem dat ik dat niet geloofde, waarna hij nog eens herhaalde dat dat echt waar was. Ik heb hem om zijn naam gevraagd omdat ik een klacht tegen hem wilde indienen. Hij wilde zijn naam niet aan mij zeggen, omdat ik dat zelf ook niet deed.
Nasser: Ik kreeg een boete mee van 100 euro voor het niet opvolgen van een politie bevel. Een bevel wat ik niet heb gehoord en volgens mij niemand heeft gehoord. Daar komt dan ook nog bij dat je voor dat bevel was gegeven je al geen kant meer op kon omdat de ME ons al had ingesloten.
Nancy: Ik had last van mijn rug en leunde tegen een muurtje. De politie agent waarschuwde mij dat ik weer overeind moest gaan staan. Na een tijdje had ik het echt niet meer van de rugpijn en viel weer om tegen dat muurtje. Hij begon helemaal te schreeuwen dat ik overeind moest komen en dat hij ook last van zijn rug had.
Niek: Toen ik vrij werd gelaten zette ik mijn mobiele telefoon aan. In mijn scherm stond te lezen dat ik voor de laatste keer mijn pincode kon intoetsen. Dat betekent dat mensen op het politiebureau ongevraagd hebben geprobeerd in mijn mobiele telefoon te kijken.
Anti Fascistische Actie: Al onze spandoeken zijn door de politie in beslag genomen. Deze krijgen we niet terug omdat de politie beweert dat ze ze niet heeft. Daarnaast heeft de politie ook 2 emmertjes met geld wat we tijdens de demonstratie hebben verzameld kwijt gemaakt. Een gedeelte van de geluidswagen die we hebben gehuurd heeft de politie in beslag genomen en vernietigd. 'Omdat er een strafbaar feit me is gepleegd' kregen we na weken te horen. Dit levert ons een extra schadepost op van 1750 euro. Op de stoep voor het bureau
Edo: Ik zat buiten voor het politiebureau in de AFA bus te wachten op de andere mensen die vrij zouden komen. Toen ik de bus verliet kwam er een agent achter me aan dat ik weer zou worden gearresteerd als ik niet in de bus bleef.
Flower: Toen ik ‘s avonds met een hoop andere mensen voor het hoofdbureau stond te wachten tot de mensen weer vrijgelaten zouden worden, werden we weggestuurd door de politie en werd ons gezegd dat we ook (of voor sommigen wéér) opgepakt zouden worden als we nog langer als welkomstcomité op de stoep zouden blijven zitten wachten op onze
vrienden.
Juma: Later ben ik de arrestantengroep gaan helpen en ben mensen gaan opwachten bij het hoofdbureau. Dat mocht ook al niet. Als iemand vrij kwam moest hij binnen twee seconden van de stoep af zijn, anders kreeg hij gezeik met een oudere agent met een grijze snor. Toen ik daar wat van zei, riep hij dat hij me wel weer naar binnen zou brengen. Later werd nog een jongen die net was vrijgelaten meteen weer gearresteerd omdat hij volgens hun niet snel genoeg wegliep.
Archief: Nederlandse
Volks Unie (NVU)
